• Greek
  • English
ΑΡΧΙΚΗ YouTube
6972 264 464
210 36 32 922
info@art-orl.com
Δρ Τιμολέων Φ. Τερζής
και Συνεργάτες

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΥΓΓΟΛΟΓΙΚΟ
ΙΑΤΡΕΙΟ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΡΙΝΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΘΗΝΩΝ

Δρ Τ. Τερζής και Συνεργάτες Ωτορινολαρυγγολογικό Ιατρείο

Δημητρίου Βασιλείου 11, Ψυχικό
Τηλ.: 210 36 32 922
           697 22 64 464
Fax: 210 67 76 962
Email: info@art-orl.com

 

Η μπουκωμένη μύτη


Η μύτη, εκτός από το σοβαρό ρόλο που παίζει στην εμφάνιση του προσώπου μας, είναι ένα ευαίσθητο όργανο, που έχει σαν αποστολή τον κλιματισμό του εισπνεόμενου αέρα και την αίσθηση της όσφρησης.
 
Πίσω από τα δύο ρουθούνια, μέσα στο πρόσωπό μας, κρύβεται μία πολύπλοκη κατασκευή, σε σχήμα πυραμίδας, που χωρίζεται στα δύο με έναν τοίχο από χόνδρο και κόκκαλο, το ρινικό διάφραγμα. Στα πλαϊνά εσωτερικά τοιχώματα της πυραμίδας υπάρχουν τρεις μακρόστενες οστέινες προεξοχές σε κάθε πλευρά, που λέγονται ρινικές κόγχες. Όλο το εσωτερικό αυτής της κατασκευής καλύπτεται από ένα ευαίσθητο βιολογικό ύφασμα, τον βλεννογόνο. Ο βλεννογόνος θερμαίνει και υγραίνει τον αέρα που εισπνέουμε, ενώ παράλληλα τον φιλτράρει από βλαβερές ουσίες και σωματίδια, ώστε να φτάσει αβλαβής στους πνεύμονες. Κατά την εισπνοή, ένα μέρος του αέρα διοχετεύεται προς την ανώτερη (και στενότερη) περιοχή της πυραμίδας, όπου βρίσκεται το όργανο της όσφρησης, και έτσι γίνονται αντιληπτές οι ουσίες που έχουν οσμή και είναι διαλυμένες σε αυτόν.
 
Ένας αυτόματος μηχανισμός, που δεν ελέγχεται από τη θέλησή μας, έχει την ικανότητα να προκαλεί διόγκωση του βλεννογόνου της μύτης, όταν οι συνθήκες του εξωτερικού περιβάλλοντος το απαιτούν. Όταν λοιπόν κάνει κρύο, ο βλεννογόνος διογκώνεται και η κοιλότητα της μύτης στενεύει. Έτσι, ο εισπνεόμενος αέρας καθυστερεί να περάσει προς τον φάρυγγα, και η μύτη «προλαβαίνει» να τον ζεστάνει και να του δώσει την υγρασία που χρειάζεται. Αντίθετα, όταν κάνει ζέστη, ο βλεννογόνος ξεπρήζεται και η δίοδος του αέρα είναι πιο εύκολη. Δυστυχώς, συχνά αυτό το αυτόματο κλιματιστικό μηχάνημα απορρυθμίζεται, και ο βλεννογόνος διογκώνεται τότε που δεν υπάρχει λόγος. Αυτό γίνεται αντιληπτό στον ασθενή σαν δυσκολία στην αναπνοή, δηλαδή μπούκωμα της μύτης.
 
Το μπούκωμα της μύτης μπορεί να εκδηλώνεται μόνο κάποιες ώρες της ημέρας, όπως το βράδυ, και να συνδυάζεται με ροχαλητό, είτε να υπάρχει όλη την ημέρα, και να παρενοχλεί τις καθημερινές δραστηριότητες του ασθενούς. Το μπούκωμα της μύτης συνήθως αποτελεί εκδήλωση μιας χρόνιας φλεγμονής, που λέγεται Χρόνια Ρινίτιδα. Η έντονη δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη οδηγεί συχνά τους ασθενείς σε κατάχρηση αποσυμφορητικών σπρέι, τα οποία προσωρινά μεν τους ανακουφίζουν, αλλά μακροπρόθεσμα προσθέτουν ένα ακόμα πρόβλημα πάνω στο ήδη υπάρχον, προκαλώντας φαρμακευτική ρινίτιδα.
 
Η χρόνια ρινίτιδα γενικά μπορεί να χωριστεί σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Την Αλλεργική Ρινίτιδα και την Χρόνια Μη Αλλεργική Ρινίτιδα.
 
Στην Αλλεργική Ρινίτιδα, η αιτία της απορρύθμισης της λειτουργίας της μύτης είναι η υπερευαισθησία του οργανισμού σε μία ή περισσότερες συγκεκριμένες ουσίες, που προκαλούν μία έντονη αντίδραση όταν έλθουν σε επαφή με το βλεννογόνο. Οι ουσίες αυτές, που δεν είναι ορατές με το γυμνό μάτι, μπορεί να βρίσκονται στον αέρα όλο το χρόνο, όπως τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού, οι μύκητες (μούχλα) και το τρίχωμα των κατοικίδιων ζώων, ή να κυκλοφορούν στον αέρα μόνο συγκεκριμένες εποχές του χρόνου, όπως η γύρη διαφόρων φυτών και δένδρων.
 
Στη Χρόνια Μη Αλλεργική Ρινίτιδα δεν υπάρχει επίσημος εχθρός, αλλά μία γενικότερη υπερευαισθησία του βλεννογόνου της μύτης, ο οποίος αντιδρά υπερβολικά σε διάφορα μη ειδικά ερεθίσματα, όπως είναι οι διαφορές θερμοκρασίας και υγρασίας. Η υπερβολική αυτή αντίδραση συχνά είναι εκδήλωση απορρύθμισης του αυτόνομου νευρικού συστήματος, που ελέγχει τη λειτουργία του βλεννογόνου.
 
Εκτός από τη Ρινίτιδα, δυσκολία στην αναπνοή μπορεί να προκαλέσουν και κατασκευαστικές ανωμαλίες στο εσωτερικό της μύτης. Η συχνότερη από αυτές είναι η σκολίωση του ρινικού διαφράγματος, στην οποία ο διαχωριστικός τοίχος της ρινικής κοιλότητας έχει μια σημαντική απόκλιση προς τη μία ή και προς τις δύο πλευρές, επηρεάζοντας τη ροή του αέρα, και δυσκολεύοντας την αναπνοή. Άλλη συχνή ανατομική αιτία ρινικής απόφραξης είναι η υπερτροφία των ρινικών κογχών, που βρίσκονται στο πλάγιο τοίχωμα της μύτης. Αυτή η υπερτροφία τις περισσότερες φορές δεν είναι πραγματική υπερπλασία του οστού της κόγχης, αλλά μία μόνιμη διόγκωση του βλεννογόνου που την καλύπτει, σαν αποτέλεσμα της χρόνιας ρινίτιδας.
 
Η συντριπτική πλειοψηφία των ασθενών που ζητούν τη βοήθεια του ειδικού για μπούκωμα της μύτης, έχει συνδυασμό κατασκευαστικού προβλήματος (συνήθως σκολίωση ρινικού διαφράγματος) και λειτουργικής απόφραξης, δηλαδή χρόνια ρινίτιδα. Ο ορθή θεραπευτική αντιμετώπιση αυτών των ασθενών πρέπει να περιλαμβάνει αντιμετώπιση και των δύο σκελών του προβλήματός τους. Το σκολιωτικό διάφραγμα πρέπει να ευθειασθεί χειρουργικά, πιθανώς σε συνδυασμό με μείωση του όγκου των διογκωμένων ρινικών κογχών, αλλά παράλληλα είναι εξίσου απαραίτητο να γίνει σωστή διαγνωστική προσέγγιση και θεραπεία της ρινίτιδας. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα μπορούμε να έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα με μεγάλη διάρκεια.
 
Η διόρθωση της σκολίωσης του ρινικού διαφράγματος σήμερα γίνεται με απλό και ανώδυνο τρόπο. Η εξέλιξη των χειρουργικών τεχνικών επιτρέπει την ολοκλήρωση της διαδικασίας σε ένα εικοσιτετράωρο, χωρίς πόνο ή πρήξιμο, ενώ δεν είναι πλέον απαραίτητος ο πωματισμός της μύτης, ο οποίος ήταν παραδοσιακά η κύρια ενόχληση των ασθενών που υποβάλλονταν σε κάποιο χειρουργείο στη μύτη. Αντί για τις ενοχλητικές γάζες, σήμερα χρησιμοποιούμε ένα απορροφήσιμο ράμμα, το οποίο δεν χρειάζεται να αφαιρεθεί μετεγχειρητικά.
 
Η μείωση του όγκου των υπερτροφικών ρινικών κογχών γίνεται με διάφορες τεχνικές, από τις οποίες η πλέον σύγχρονη είναι η χρήση ειδικής συσκευής μικροεκτομής (shaver), η οποία μειώνει τον όγκο της κόγχης μέσα από μία μικροσκοπική τομή δύο χιλιοστών, χωρίς να καταστρέφει τον βλεννογόνο στην επιφάνεια. Άλλες τεχνικές που χρησιμοποιούνται συχνά είναι η χρήση ραδιοσυχνοτήτων και Laser, οι οποίες κάνουν ελεγχόμενη καυτηρίαση στην κόγχη.
 
Η σωστή διαγνωστική προσέγγιση της χρόνιας ρινίτιδας περιλαμβάνει, πέρα από το λεπτομερές ιστορικό, τις δερματικές δοκιμασίες αλλεργίας και πιθανώς ειδικές εργαστηριακές εξετάσεις αίματος, για να διερευνηθεί η πιθανότητα αλλεργικού υποστρώματος. Ακολουθεί αντιφλεγμονώδης θεραπεία, καταρχήν με τοπικά σπρέι, και στη συνέχεια με φάρμακα από το στόμα, αν απαιτηθεί.
 
Αν ο έλεγχος εντοπίσει συγκεκριμένη αλλεργία, τότε προτείνονται μέτρα αποφυγής του υπεύθυνου αλλεργιογόνου, και επιπλέον δίδεται η δυνατότητα της απευαισθητοποίησης, αν η αρχική φαρμακευτική αγωγή δεν αποδώσει. Η απευαισθητοποίηση είναι μία μακροχρόνια θεραπευτική διαδικασία (συνήθως διαρκεί 3 με 5 χρόνια), κατά την οποία, με εμβόλια ή υπογλώσσιες σταγόνες, επιτυγχάνεται η σταδιακή απαλλαγή από τη συγκεκριμένη αλλεργία.
 
Συμπερασματικά, το μπούκωμα της μύτης μπορεί να οφείλεται είτε σε κατασκευαστικές ανωμαλίες του εσωτερικού της μύτης, είτε σε λειτουργική απόφραξη, λόγω μιάς χρόνιας φλεγμονής, είτε (τις περισσότερες φορές) και στα δύο. Ο ειδικός γιατρός θα υποδείξει, μετά από λεπτομερή εκτίμηση της κάθε περίπτωσης, την καταλληλότερη αντιμετώπιση. Οι σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές έχουν μετατρέψει δύσκολες και παραδοσιακά επώδυνες επεμβάσεις σε απλές και ανώδυνες διαδικασίες. Η σημαντική αυτή μείωση της ταλαιπωρίας επιτρέπει πλέον σε πολλούς ασθενείς που δίσταζαν να επιλύσουν το πρόβλημά τους λόγω κακών αντίστοιχων εμπειριών φίλων και γνωστών, να προχωρήσουν στην επέμβαση που χρειάζονται. Με απλό και ανώδυνο τρόπο, μπορούν να απαλλαγούν από το ενοχλητικό σύμπτωμα, που παρενοχλεί τις καθημερινές δραστηριότητες και τον ύπνο τους και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής τους.

επιστροφή στην κατηγορία αρχική σελίδα