• Greek
  • English
ΑΡΧΙΚΗ YouTube
6972 264 464
210 36 32 922
info@art-orl.com
Δρ Τιμολέων Φ. Τερζής
και Συνεργάτες

ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΩΤΟΡΙΝΟΛΑΡΥΓΓΟΛΟΓΙΚΟ
ΙΑΤΡΕΙΟ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΡΙΝΟΛΟΓΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΑΘΗΝΩΝ

Δρ Τ. Τερζής και Συνεργάτες Ωτορινολαρυγγολογικό Ιατρείο

Δημητρίου Βασιλείου 11, Ψυχικό
Τηλ.: 210 36 32 922
           697 22 64 464
Fax: 210 67 76 962
Email: info@art-orl.com

 

Αλλεργική Ρινίτιδα


Μία συχνή κατηγορία χρόνιας φλεγμονής της μύτης είναι η αλλεργική ρινίτιδα. Συγκεκριμένες ουσίες που υπάρχουν στον αέρα, όταν έλθουν σε επαφή με τον βλεννογόνο της μύτης ευαίσθητων ατόμων, εκλύουν μία έντονη αντίδραση υπερευαισθησίας. Τα συμπτώματα που προκαλούνται είναι καταρροή, φτάρνισμα, μπούκωμα, φαγούρα στη μύτη ή/και το λαιμό, ερυθρότητα και φαγούρα στα μάτια και δάκρυα.

Οι ουσίες που προκαλούν την αντίδραση λέγονται αερο-αλλεργιογόνα, και μπορεί να είναι είτε εποχιακά, όταν κυκλοφορούν συγκεκριμένες εποχές, συνήθως την άνοιξη, είτε συνεχή ή ολοετή, όταν βρίσκονται στον αέρα όλο το χρόνο.

Αλλεργιογόνα που συχνά προκαλούν πρόβλημα είναι:

Άκαρι της σκόνης του σπιτιού

  • Τα ακάρεα της σκόνης του σπιτιού. Πρόκειται για μικροσκοπικά, μη ορατά με το γυμνό μάτι, ζωϋφια, που ζουν στο σπίτι, και ιδιαίτερα στα κλινοσκεπάσματα, στρώματα, μαξιλάρια, μοκέτες και χαλιά, υφάσματα επιπλώσεων και λούτρινα παιγνίδια. Προκαλούν συμπτώματα όλο το χρόνο, περισσότερο το χειμώνα. Τα ακάρεα αναπτύσσονται σε θερμή και υγρή ατμόσφαιρα και σε ακάθαρτους χώρους.
  • Τρίχωμα ζώων. Η γάτα προκαλεί τις πλέον έντονες αλλεργικές αντιδράσεις από όλα τα κατοικίδια, γιατί έχει ελαφρύ τρίχωμα, που γεμίζει τους χώρους και παραμένει, ακόμα και μέρες μετά την απομάκρυνση του ζώου.
  • Μύκητες. Αναπτύσσονται στην υγρασία, όπως σε κλειστά ντουλάπια μπάνιου και κουζίνας, κάτω από πεσμένα φύλλα στον κήπο, σε τοίχους με υγρασία. Προκαλούν συμπτώματα όλο το χρόνο, αν και κάποιοι μύκητες μπορεί να παρουσιάζουν έξαρση συγκεκριμένους μήνες, συνήθως του φθινοπώρου.
  • Κόκκος γύρης του φυτού αρνόγλωσσοΓύρεις. Τα φυτά που προκαλούν αλλεργίες είναι ανεμόφιλα, δηλαδή πολλαπλασιάζονται με τον άνεμο, και έχουν μικρό, συνήθως μη ορατό με το γυμνό μάτι, γυρεόκοκκο. Ο αέρας μεταφέρει την ελαφριά γύρη πολλά χιλιόμετρα μακριά από το σημείο ανθοφορίας, και έτσι δεν χρειάζεται άμεση επαφή με το φυτό για να έχουμε συμπτώματα. Οι τρεις γύρεις που προκαλούν συχνότερα προβλήματα στην Ελλάδα είναι η γύρη της ελιάς, των αγρωστωδών (αγριόχορτων) και η γύρη ενός φυτού που είναι γνωστό με το όνομα περδικάκι, που είναι ζιζάνιο και φυτρώνει παντού. Η ελιά και τα αγρωστώδη έχουν μέγιστη ανθοφορία τον Μάιο και τον Ιούνιο, ενώ το περδικάκι ένα μήνα νωρίτερα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ανθοφορία των διαφόρων φυτών δεν είναι απόλυτα σταθερή, και εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως η ποικιλία του φυτού, οι καιρικές συνθήκες και η γεωγραφική θέση.

Η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας θα γίνει με προσεκτικό συσχετισμό του ιστορικού και των δερματικών δοκιμασιών αλλεργίας. Σε συγκεκριμένους ασθενείς μπορεί να είναι χρήσιμες ειδικές εξετάσεις αίματος.

Το ανώτερο και το κατώτερο αναπνευστικό σύστημα, δηλαδή η μύτη και οι πνεύμονες, συνδέονται ανατομικά αλλά και με κοινούς μηχανισμούς στη φλεγμονή. Έτσι, είναι συχνή η συνύπαρξη χρόνιας ρινίτιδας με χρόνια πνευμονική νόσο, που συνήθως είναι βροχγχική υπεραντιδραστικότητα ή άσθμα. Είναι επομένως πολύ σημαντικό η διάγνωση της αλλεργικής ρινίτιδας να γίνεται έγκαιρα και η θεραπεία της να ξεκινάει το συντομώτερο, ώστε να αποφευχθεί η εξέλιξή της σε άσθμα.

Αν με τις δερματικές δοκιμασίες βεβαιωθεί αλλεργία που συμφωνεί με τη συμπτωματολογία του ασθενούς, τότε συνιστώνται μέτρα αποφυγής και δίδεται φαρμακευτική αγωγή.

Α. Μέτρα αποφυγής

  • Αν υπάρχει αλλεργία στα ακάρεα, δίδονται οδηγίες για συχνό και καλό αερισμό των κλινοσκεπασμάτων. Τα μαξιλάρια καλό είναι να μπορούν να μπαίνουν ολόκληρα στο πλυντήριο, ενώ τα στρώματα και χαλιά πρέπει να καθαρίζονται συχνά με ειδικές σκούπες. Αν όλα τα μέτρα αυτά δεν είναι αρκετά, μπορεί να χρησιμποιηθούν ειδικά ακαρεοκτόνα σκευάσματα για τον καθαρισμό των καλυμάτων των επίπλων και των χαλιών.
  • Αν βεβαιωθεί αλλεργία σε κάποια γύρη, τότε δίδονται συγκεκριμένες οδηγίες αποφυγής για την εποχή ανθοφορίας του υπεύθυνου φυτού. Συνιστάται να μην οδηγεί ο ασθενής με ανοιχτό παράθυρο, να μην αερίζει τα κλινοσκεπάσματά του το πρωϊ, που η συγκέντρωση γύρης είναι υψηλή στην ατμόσφαιρα και να λούζεται πάντα πριν ξαπλώσει να κοιμηθεί, ώστε να ξεπλένει τη γύρη που έχει κολλήσει στα μαλλιά του.
  • Αν βεβαιωθεί αλλεργία στο τρίχωμα ζώων, συνιστούμε την απομάκρυνση του ζώου από το σπίτι. Αυτό δεν είναι πάντα εφικτό για τους ζωόφιλους, οπότε σε αυτές τις περιπτώσεις συζητούνται άλλες θεραπευτικές εναλλακτικές λύσεις (βλέπε παρακάτω).

Β. Φαρμακευτική Θεραπεία

Η φαρμακευτική θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας στηρίζεται στα αντιφλεγμονώδη φάρμακα και στα αντισταμινικά. Το συνηθέστερο φάρμακο που χρησιμοποιείται είναι το σπρέι κορτιζόνης, το οποίο είναι ασφαλές για μακροχρόνια χρήση, διότι έχει ελάχιστη έως μηδενική απορρόφηση από τον βλεννογόνο. Από το στόμα ή ενδομυϊκά κορτιζόνη δίδεται σε επιλεγμένα περιστατικά. Τα αντιαλλεργικά (αντισταμινικά) φάρμακα έχουν επίσης σημαντικό ρόλο στη θεραπεία. Όταν αποφασιστεί η χρήση τους, δίδονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, για να καλύψουν και την φλεγμονώδη αντίδραση που κρύβεται κάτω από την “κορυφή του παγόβουνου”, που είναι τα συμπτώματα που εκδηλώνει ο ασθενής. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν και άλλα φάρμακα, όπως αποσυμφορητικά, συμπληρωματικά φάρμακα για τη φλεγμονή, τοπικά στη μύτη ή συστηματικά.

Γ. Απευαισθητοποίηση


Αν τα μέτρα αποφυγής και η αντιφλεγμονώδης θεραπεία δεν ελέγξουν αποτελεσματικά τα συμπτώματα, τότε η απευαισθητοποίηση μπορεί να είναι η επόμενη εναλλακτική λύση. Πρόκειται για θεραπεία με χορήγηση προοδευτικά μεγαλύτερης δόσης από το αλλεργιογόνο, στο οποίο είναι αλλεργικός ο ασθενής, με στόχο την οριστική απαλλαγή του από την αλλεργία του. Σήμερα, η απευαισθητοποίηση γίνεται είτε με υποδόριες ενέσεις (εμβόλια) είτε με υπογλώσσιες σταγόνες. Η σκοπιμότητά της πάντα εκτιμάται με προσοχή, διότι όλα τα αλλεργιογόνα δεν έχουν την ίδια καλή απάντηση στη θεραπεία και όλοι οι ασθενείς δεν είναι κατάλληλοι για να την εφαρμόσουν. Η θεραπεία αυτή είναι μακροχρόνια και απαιτεί προσεκτική συμμόρφωση του ασθενούς σε συγκεκριμένες οδηγίες και αυστηρή δοσολογία. Το αποτέλεσμά της εκτιμάται συνήθως μετά από ένα έτος, και, επί θετικής απάντησης, η θεραπεία συνεχίζεται επί τρία έως πέντε χρόνια.
 


επιστροφή στην κατηγορία αρχική σελίδα